Top 27, nr. 2; Stairway to Heaven, Led Zeppelin

Top 27

27 dagen lang plaats ik een nummer uit mijn eigen Top 27. Een film, een boek, een lied. Met een verhaal.

Het kan van alles zijn. Een verwijzing naar de actualiteit, een achtergrondverhaal over wie ik ben, wat mij in mijn leven drijft, de missie die mij bezig houdt. Vandaag nummer 2.

27. Mississippi Burning

26. School, Supertramp

25. De Avonden, Gerard Reve

24. Once Upon a Time in the West

23. Break on Through, the Doors

22. Odysee, Homerus

21. Swiebertje

20. Brabant, Guus Meeuwis

19. Vier zwarte dagen

18. Pride (in the name of love), U2

17. Wall Street

16. Philips

15. Zing vecht huil bid lach werk en bewonder, Ramses Shaffy

14. Turks Fruit

13. Korfbal

12. Het dorp, Wim Sonneveld

11. Arendsoog

10. Money, Pink Floyd

9. The Godfather trilogie

8. Vincent van Gogh

7. Stil in mij, Van Dik Hout

6. Slumdog Millionaire

5. The Lord of the Rings, J.R.R. Tolkien

4. Soldaat van Oranje

3. De Bijbel en andere heilige boeken

2. Stairway to Heaven, Led Zeppelin

Gitaar en fluitspel op een mellotron

There’s a lady who’s sure

All that glitters is gold

And she’s buying a stairway to heaven

Het is slechts een kwestie van mijn beperkte smaak, maar voor mij is de Stairway het allermooiste dat de westerse pop- en rockmuziek heeft voortgebracht.

Niet meer dan een kwestie van smaak ook, maar de versie in de film The Song Remains The Same de mooiste uitvoering. Live in Madison Square Garden, New York.

Hoe goed ik ook naar de mystieke woorden van Robert Plant luister, echt begrijpen doe ik ze niet. Zelfs als ik het Engels omzet in mijn eigen Nederlands, het blijft grotendeels gissen naar de precieze bedoeling.

I think this is a song of hope

Ik ken een dame die zeker weet

Alles dat glittert is goud

En ze koopt zich een trapopgang naar de hemel

En als ze daar aankomt dan weet ze

Ook als alle winkels gesloten zijn

Heeft ze aan een woord genoeg

Om te krijgen waarvoor ze gekomen is

En ze koopt zich een trapopgang naar de hemel

Op de muur staat een teken te lezen

Maar ze wil zeker zijn

Want woorden betekenen soms verschillende dingen

In een boom bij de beek

Zingt een zanglijster ons toe

Onze gedachten zijn soms allemaal misplaatst

And I think that you can see that

And it makes me wonder

Sure does

Ik krijg zo’n gevoel als ik naar het westen kijk

Dat mijn ziel schreeuwt hier weg te gaan

In mijn gedachten zag ik

Ringen van rook door de bomen

En de stemmen van toekijkende omstanders

Er wordt gefluisterd dat binnenkort

Als we allemaal de melodie aanroepen

De fluitspeler ons dan wijsheid zal brengen

En de nieuwe dag zal dagen

Voor hen die volhouden

En door de wouden zal gelach weerklinken

Does anybody remember laughter?

But I got some good news, listen

John Bonham drumt binnen, timide nog.

Als er geritsel in de heg klinkt

Wees dan niet ongerust

Het is slechts de voorjaarsschoonmaak

voor de lentekoningin

Er zijn twee paden die je op kunt gaan

Maar uiteindelijk

Kun je altijd nog van weg veranderen

I hope so

Gezang zingt door je hoofd, wil maar niet weggaan

Voor het geval je het nog niet wist

Het is de fluitspeler die je meelokt

Schone dame, hoor je de wind ruisen?

Weet je dan niet

Dat je trapopgang op de fluisterende wind ligt?

Jimmy Page op gitaar, bijna Hendrixiaans.

John Bonham op drums, harder en harder.

John-Paul Jones, de bassist van de band, speelt niet alleen de bas, ook de fluit en meer.

Als we verder onze weg aflopen

Onze schaduwen groter dan onze ziel

Daar loopt een dame die we allemaal kennen

Die wit licht uitstraalt en wil laten zien

Hoe nog steeds alles in goud verandert

Als je heel goed luistert

Komt te lange leste de melodie naar je toe

Als allen één zijn en één alles is

Opdat we een rots zullen zijn

En niet om zullen rollen

En ze koopt zich een trapopgang

naar de hemel.

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twintig − drie =